Projecten - Verschepen van een container kleding

Samen met de plannen van de naaischool ontstond spontaan het idee bij Bennie en Ida Romme om kleding te versturen naar Viljoenskroon en Rammulotsi. Niet en paar dozen, nee zij wilden het groot aanpakken. Er werd gedacht aan een 20ft container. Dit is een container met een lengte van 6 meter, breedte van 2,30 en een hoogte van 2,40 meter.
Binnen onze stichting is Theo Theijssen zich daar in eerste instantie mee gaan bezig houden. Het was januari 2009 toen de eerste zoektochten op Internet, telefoontjes en e-mails over en weer gingen.
Willie Rovers had ondertussen al een paar contacten met de Nederlandse Ambassade in Pretoria gehad. Hulpgoederen geen probleem roept iedereen. Dat klopte ten dele. Inderdaad alle soorten hulpgoederen mogen zonder invoerbelasting en BTW worden verzonden, echter geen nieuwe kleren. En daar begonnen de problemen natuurlijk omdat het hier zelfs om een hele container nieuwe kleren ging. We kwamen in contact met de heer Gerard van den Berg van Vidotrans, een bedrijf dat gespecialiseerd is in overzeese verzendingen voor goede doelen organisaties. Een half jaar verder wisten we nog niet veel meer dan dat we zelf via Internet al verzameld hadden. De moed begon ons al in de schoenen te zakken en we zetten het project even op een laag pitje.

Toen wij, de familie Theijssen en Rovers, plannen maakten om in december 2009 weer naar Viljoenskroon te gaan hebben we gezegd nu of nooit. De container moet daar half december zijn of we geven het op. Samen met Bennie en Ida Romme van het kledingbedrijf Carbone gingen we de voorraad kleding bekijken die we zouden mogen versturen. In de gigantisch grote magazijnen liepen we af en toe verloren. Een gunstige bijkomstigheid voor onze stichting was dat deze magazijnen plaats moeten maken voor woningbouw. Wij hebben Bennie Romme in zijn spaarzame tijd toch weten te strikken om samen met ons aan te geven deze kleding wel, deze niet. Wij kwamen er al heel snel achter dat een 20ft container niet voldoende zou zijn.
Overleg met Vidotrans leerde ons dat we een 40ft container ( 12 meter lang) konden reserveren, uiteraard tegen een "geringe" meerprijs.

Daarna zijn we in een sneltreinvaart een aantal zaken gaan regelen. De Viljoenskroon Hospice Association moest zorgen voor een invoervergunning. Zonder dit document konden wij niets versturen. Wachten konden we ook niet gezien de tijdsdruk. Een paar weken zijn de Theijssens en de Roversen bijna dagelijks naar Geffen gereden om bij Carbone alle dozen op pallets te zetten. In eerste instantie alleen alle dozen verzamelen uit de verschillende magazijnen. Uiteindelijk bleken we veel meer dan duizend dozen te hebben. Een luxe probleem omdat dit teveel was voor de 40ft container. Daarbij kwam nog dat we van Instamed BV uit Geffen nog twee pallets met medische artikelen aangeboden hadden gekregen. Er zat niets anders op dan alle dozen open te maken en ze echt "vol" te pakken. Hiermee waren we weer een aantal dagen bezig maar we reduceerden de omvang tot 32 pallets. Dat zou moeten kunnen.

De uiterste inschepingdatum was 10 november, tenminste als de container daar half december, gelijk met ons zou aankomen. Cruciaal was de importvergunning. Een dag voor de "sluiting" kregen we 's avonds het goede bericht dat alles rond was. De volgende dag nog even naar Viljoenskroon gebeld of het werkelijk geregeld was. Dat bleek zo. Dezelfde dag nog werd de container geregeld voor donderdag 5 november. Op de dag zelf kregen we te horen dat er een extra hoge container zou komen. Vol spanning keken we uit naar het gevaarte van 12 meter. Juist op het afgesproken tijdstip draaide de vrachtwagen het terrein van Carbone in Geffen op. We kregen twee uur de tijd om alles te laden. Gelukkig hadden we de pallets 's morgens al naar het laadperron gereden. Om alle dozen erin te krijgen moesten de pallets worden afgeladen. Net binnen de twee uur ging de laatste doos de container in. De chauffeur moest de deur met een hamer dichtslaan, zo vol was de container geladen. Een doos zou er nog meer in gekund hebben. Maar we waren dolblij en doodmoe toen we de vrachtwagen zagen vertrekken richting haven Rotterdam.

Op 10 november 2009 is de container vertrokken richting Kaapstad. Daar wordt hij verwacht op 30 november. Dan per trein naar Johannesburg, inklaren en met de vrachtwagen naar Viljoenskroon. Als alles meezit, moet de container aankomen net voor wij daar arriveren.

Een impressie van de dag:

 

 

 

Op de geplande tijd is de container in Johannesburg aangekomen. Maar het heeft nog een paar maanden geduurd voordat de kleding daadwerkelijk in Viljoenskroon aankwam. Met heel vel hulp van Tobi Krige en zijn team bij DHL is het ons gelukt door de berg papieren bij de douane door te komen.

Toen de kleding was vrijgegeven heeft het bedrijf Allem Brothers uit Viljoenskroon twee maal een oplegger laten rijden van Johannesburg naar Viljoenskroon. Dit bedrijf heeft ook een bewaakte loods op hun terrein beschikbaar gesteld waar de pallets met kleding zijn opgeslagen.

Meteen na aankomst zijn een aantal dozen geopend en gesorteerd. Voor eigen gebruik is een deel naar de Hospice gegaan en een ander deel is voorzien van een prijslabel in de Hospiceshop gehangen voor de verkoop aan de lokale bevolking.

Bij ons bezoek in oktober met een grote groep Nederlanders hebben we alle dozen geopend en gesorteerd op zomer en winterkleding. Totaal nog 731 dozen. De verkoop van de kleding loopt goed. Van half mei tot en met oktober is er voor ongeveer € 11.000,00 verkocht. Dit geld komt direct ten goede aan de Hospice.

Terug naar projecten...